Boek en cd te koop !

In deze door corona geteisterde tijden lijken dingen, die eerst van wezenlijk belang waren, nu plots veel kleiner.  Tot het uitstellen van de boek- en cd-voorstellingen, die gepland waren op 23 april en op 9 mei,  werd al een tijdje geleden beslist.  Het deed niet eens echt zeer.  Hoewel we er zo naar uit keken, zijn er nu andere dingen prioritair.

Het gezond weten van geliefden en van onszelf, het leven in tijden die getekend zijn door afzondering, door het missen van vrienden en familie, het besef dat wat echt telt eigenlijk geen geld kost…  Waarden herontdekken.  Quarantaine kost offers en doet tegelijkertijd groeien.  
Totdat verlies zo  genadeloos en snoeihard dichtbij komt, dat je enkel nog kan voelen hoe diep pijn kan snijden. Hoe je van de wortel kan weggerukt worden in één onverwachte, beweging die zinloos en zielloos lijkt.
Tot hiertoe blijven wij gespaard van dat verdriet hoewel het dichterbij lijkt te sluipen…  

In het psychiatrisch centrum waar ik werk voel je hoe de onrust naar binnen kruipt, elke dag harder.  Mensen mogen al weken geen bezoek ontvangen en kunnen niet naar huis.  Deze preventieve voorzorgsmaatregelen maken het leven moeilijk voor hen die deze richtlijnen niet kunnen begrijpen.
En in onzekere tijden als deze gaat het licht dan op groen voor de verkoop van ons boek en onze cd.  We hadden het ons anders voorgesteld.  Uiteraard.
Maar toch… Vol trots, ondanks de rare tijden, vol gepast enthousiasme en met tromgeroffel stellen we u voor het boek ‘Gewone mensen in een bijzondere wereld’ en de cd [in]sane.  Geloof het of niet, beide zijn ideaal gezelschap in deze tijden waarin u al eens wat meer tijd heeft…  Of zoals Johan Cruyff al wist; elk nadeel hep z’n voordeel.

Bestellen kan hier.

Veel lees- en luisterplezier!!

VOOR-woord-beschouwing

Op het moment dat ik begon te schrijven, was ik op voorhand niet bezig met hoe mijn boek er zou uit zien.  Welke kleur zou de cover hebben, welk lettertype de tekst, welke foto’s zou ik gebruiken?  Dat waren dingen die later konden volgen. Ik was bezig met inhoud. 

Welke verhalen ging ik delen met andere mensen?  Welke boodschap wilde ik brengen?  En hoe zet je die precies op papier?

Het is pas daarna dat je gaat nadenken over al die andere dingen.  Die per definitie niet onbelangrijk zijn.  Hoe je boek eruit ziet, bepaalt immers mee of het aantrekkelijk genoeg is voor een potentiële lezer om gekocht te worden.

Het was toen ik, om inspiratie op te doen, begon rond te kijken naar covers van andere boeken, dat me opviel dat er vaak op vermeld stond wie het voorwoord deed van het boek.  Een voorwoord, juist!  Zou mijn boek er eentje moeten hebben?  En zo ja, wie zou dat kunnen/willen schrijven?

Ik ging op zoek naar mensen voor wie ik in de eerste plaats veel respect voel.  Respect voor wie ze zijn en wat ze doen.  Als mens en als professional. Personen van wie ik er van overtuigd ben dat ze de algemene boodschap van het boek, de destigmatisering van de psychiatrie, een warm hart toedragen. 

Me zeer klein en bescheiden voelend, ging ik aankloppen bij twee grootse mensen, die allebei toezegden om het boek te lezen en hun ideeën op papier te zetten. 

Eén iemand, een man, een beslagen acteur in hart en ziel, zonder veel specifieke achtergrond of binding met de psychiatrie maar met ongelooflijk veel levenswijsheid en mensenkennis.  Eén van de gebroeders Grimm uit de onnavolgbare reeks Kulderzipken, Warre Borgmans.  Hij beschrijft in zijn voorwoord vooral getroffen te zijn door de boodschappen van verbondenheid, hoop en dankbaarheid waarvan het boek doordrongen is.

De andere, een man, een arts en hoogleraar, zeer deskundig in zijn vakgebied, de psychiatrie en daarenboven auteur rond onderwerpen als de liefde, persoonlijkheid en (on-)geluk, Professor Dirk De Wachter.  Niet meer weg te denken uit de media als expert, door zijn haarscherpe analyses en evenzeer door zijn warmmenselijke kijk.  Zijn voorbeschouwing kenmerkt zich specifiek door één woord, dat ook meteen de titel werd van zijn bijdrage: waardigheid.

Ik ben Warre en Dirk ongelooflijk dankbaar voor de tijd en moeite die ze wilden investeren in het project.  Soms is het moeilijk in woorden te vatten wat het voor je betekent, als iemand iets voor je doet maar deze twee heren verlegden een steen in mijn rivier…

Benieuwd naar wat ze schreven??  Lees verder op de eerste bladzijden van mijn boek ‘Gewone mensen in een bijzondere wereld’!

Verkrijgbaar vanaf 23 april 2020.

Nocturne voor Joachim – persbericht Het Nieuwsblad 15 februari 2020

AALST – Waarom stapt een jongeman van 28 jaar na een concert in Gent uit het leven? Magda De Wolf uit Herdersem schreef er een boek over.

‘No boundaries.’ Hij is een zoekende dichter

Zijn moeder tracht in het boek Nocturne voor Joachim zijn leven in tere woorden te vatten.  Het is een verhaal van een rolmodel gebaseerd op kwetsbaarheid, van een backpacker die niemand onberoerd laat.  De lezer ontdekt zijn kracht, maar tegelijk ook zijn broosheid: onbeperkt ontvankelijk.

Joachim wilde net zo puur mogelijk in dit leven staan en alle mensen omarmen. Is het een soort kortsluiting? Is hij overgevoelig? Is er een extreme schommeling van stemmingen in het spel? Of zoekt hij een ultieme bevestiging? Maar van wie dan? En vanwaar die twijfel aan zichzelf, die als een duiveltje uit een doosje de kop kan opsteken? Hyperkinetisch, gedreven door een innerlijke onrust, gaat Joachim over grenzen.

Nocturne voor Joachim is een herkenbaar verhaal over de innerlijke waarheid van de mens en over liefde die blijft schitteren over de grenzen van de dood heen. “Als de lezer vervuld kan worden van het gevoel dat niets in het leven tevergeefs is, als ik een klein stukje wereld een tikkeltje meer empathisch kan maken, dan zal ik glanzen vanbinnen,” schrijft zijn moeder.
Het boek van Magda De Wolf biedt troost bij  ieders zoektocht naar de diepere betekenis van het leven, van wat ons overkomt. Het laat ons een glimp zien van het eeuwige, in een overgave aan de natuurlijkheid van komen en gaan.

Nocturne voor Joachim wordt voorgesteld op 7 maart om 15 uur in de Geuzenzaal van Utopia. Dit gebeurt in samenwerking met de ‘Storytellers’ van de schrijversklas van de Academie voor Podiumkunsten. Tineke Bombeeck zorgt voor muzikale omkadering op de piano, An Staels directeur patiëntenzorg PC Ariadne Lede interviewt er de auteur en brengt samen met Marc Borms een paar liedjes uit de cd [in]sane. Die maakt deel uit van een groter gelijknamig project rond de destigmatisering van de geestelijke gezondheidszorg, waartoe ook een boek van An Staels en een podcast in samenwerking met Patrick Bernauw behoren.


Reservaties boekvoorstelling: storytellers@inter-actief.be. Reserveren is aanbevolen, in dat geval betaalt u slechts 4 euro. Toegang aan de kassa is 5 euro.

www.in-sane.be 

podcast: www.spreaker.com/show/in-sane

Podcast: Het verhaal van Davy

Als ervaringsdeskundige ondersteunt Davy dagelijks mensen met een psychische kwetsbaarheid, op hun weg naar herstel. Door het brengen van zijn eigen verhaal hoopt hij nog meer mensen te bereiken met zijn positieve boodschap. Ondanks angst, moeilijkheden en tegenslagen hield hij vol. Sterker nog: hij groeide als mens in zijn vaardigheden en vond zijn doel in het leven.

Het verhaal van Davy werd opgenomen in de huiskamer van An Staels bij een kopje koffie. Patrick Bernauw verzorgde de opname en de montage.

Muziek eindgeneriek: Fernand Bernauw (www.naami.be) featuring Luc Borms (mondharmonica).

Wat fijn!

Dit weekend vonden we in onze [in]sane-mailbox een bericht van Patrick.

Hierin bedankte hij ons voor de positieve boodschap van hoop die we uitdragen met ons project. Zelf wil hij graag bijdragen in het uitdragen van die hoop. Hij schreef een gedicht, dat we mogen delen in deze blog. Speciaal voor iedereen met een kwetsbaarheid… 

Heel erg bedankt, Patrick ! Je inspireert ons! 

Jij

Jij staat er niet alleen voor, alhoewel je je soms alleen voelt.
Je voelt je soms eenzaam maar dat kun je soms
ook zijn als jeniet alleen bent.
Maar als je vanuit onverwachte hoek een helpende hand wordt geboden, voel je je plots veel beter, en daar trek je je dan aan op.
Je voelt dat je veelsterker bent dan je eigenlijk wel dacht.
Ben je in feite wel het dutsje dat jedacht dat je was ?
Neen, je bent een sterke mens
die ook vele moeilijkheden aankan
waarmee zovele mensen te kampen hebben
op een bepaald moment in hun leven.
Als je die momenten tot je krachtpunten kunt maken,
voel je je al veel beter.
Je kunt de sterkste stormen aan die je je maar kan voorstellen.
Eigenlijk ben jij de moeite waard dat je bent geboren
tussen de vele mensen op moeder aarde.
Dank dat U er voor mij bent,
en weet je wel,
van buiten kan niemand zien dat je soms problemen hebt,
maar met sommigen kun je er wel over praten.

Podcast: Het Verhaal van Annelies

Het verhaal van Annelies getuigt van hoop en doorzettingsvermogen, in een leven dat wordt getekend door een psychische kwetsbaarheid. Annelies is een sterke, zelfbewuste en creatieve vrouw die er alles aan doet om stevig in het leven te staan. Door haar verhaal te delen, wil ze iedereen die elke dag worstelt met zijn of haar kwetsbaarheid een hart onder de riem steken. Er is hoop op herstel, er is hoop op beter.

De podcast werd opgenomen in de huiskamer van An Staels, bij een kopje koffie. Patrick Bernauw verzorgde de opname en de montage.

Muziek: https://www.purple-planet.com (Inspiring Piano, Action Strike, Arabian Festival en A Fresh Start). Muzikale omlijsting en de soundscape bij het gedicht van Annelies, “De winnende Icarus” en voor de eindgeneriek: Fernand Bernauw (www.naami.be).

Coverbeeld Ivan Baetens voor de dichtbundel van Anneslies Mels, “Aan de wand”.

De dichtbundel van Annelies Mels, “Aan de wand”, werd in 2016 uitgegeven door vzw de Scriptomanen en kan besteld worden in iedere boekhandel, ook online:
https://www.scriptomanen.org/2016/12/aan-de-wand-gedichten-van-annelies-mels.html

Beluister de podcast hier:

Bijzondere Ontwikkelingen, met [in]sane!

An Staels en Marc Borms verzorgen het Te Gek?! voorprogramma Bijzondere Ontwikkelingen van Rick De Leeuw & Sven Unik-ID, met liedjes uit [in]sane – cd, boek, podcast, vertel&muziektheater. Toegang gratis, maar wel eerst inschrijven!


[in]sane: de voorstelling!

24/11/19: aftrap [in]sane! aan de Tafel van Elise, in Erembodegem

Hoewel An en Marc al een try-out van de liedjes achter de rug hadden in de Herberg van Koning Ezel in Lede en ze vervolgens ook al een aantal keren mochten ‘zingend optreden’, was dit formeel de echte aftrap van [in]sane: de voorstelling!

Het ging nu immers niet meer uitsluitend over het muzikale deel van het uitgebreide projectaanbod.  Neen, nu zouden alle registers worden opengetrokken en kwamen ook de vertellingen aan bod. Aan de Tafel van Elise in Erembodegem kreeg [in]sane de plaats en ruimte om hun ding te doen. Versterkers, micro’s, statieven, barkrukken, een roze olifant, een regisseurshoed -en handdoek (voor Patrick) werden in stelling gebracht. De Living van de Tafel van Elise was al enige tijd volledig uitverkocht, dus toen het publiek present tekende, konden ze eraan beginnen.

An en Marc openden met #Forareason , op gitaar ondersteund door een sublieme Eddy Peremans: een liedje dat aangeeft hoe de liefde littekens kan helen.  Meteen goed voor een eerste warm applaus!

Patrick “regisseerde” de hele avond vlotjes aan elkaar en de verhalen volgden elkaar in snel tempo op, met steeds een liedje tussendoor. We leerden Wouter kennen, die stemmen hoorde en daardoor steeds dezelfde vragen moest stellen aan dezelfde mensen.  Of de mama van Kiari (en haar roze olifantje Plas), die het leven niet meer de moeite waard vond.  Jef en Irma, zo verliefd op elkaar, in hun dementie hun echte huwelijkspartners niet meer herkennend.

Emoties, versterkt door warme akkoorden en mooie liedjesteksten, kleurden het eerste deel van de voorstelling.  Het publiek werd meegevoerd met een lach en een traan. Het tweede deel startte met het liedje #Small.  Of hoe één iemand je zo klein kan doen voelen dat je jezelf niets meer waard acht.  Meteen daarna vertelden An en Patrick het verhaal van Jos, die door zijn bipolaire kwetsbaarheid de hele afdeling op stelten zette.  Er werd afgesloten met een conflict tussen twee cliënten, dat gestopt werd door An… die haar waardigheid even verloor maar snel weer terugvond in een gezonde portie humor.

Afronden deed het gezelschap met #Crazinessinyou.  ‘There’s some honkytonk in me, Need some boogaloo in you… Be crazy!’

Na de voorstelling kregen An, Marc, Eddy en Patrick enthousiast applaus en massa’s hartverwarmende reacties, waarvan we hieronder graag een selectie publiceren.

Herman Guns:

“Vanuit haar ervaring in de psychiatrie, bracht An Staels een beeld van “psychiatrische cliënten”, zoals zij ze noemde, en dementie – en dit op een luchtige manier zonder ook maar iemand te kwetsen. Als ze dan nog begeleid wordt door haar partner in crime, Marc Borms en een geboren verteller als Patrick Bernauw, dan weet de toeschouwer dat het weer genieten gaat worden. Voeg daarbij nog een gelauwerde gitarist die deel uitmaakt van de vaste begeleidingsgroep van Jan De Wilde … Een topavondje gevuld met een niet echt geschreven script, ruimte voor improvisatie, toneel, muziek … 

Af en toe een knipoog naar humor, en dit terwijl er op de achtergrond een waas van tristesse heerst, wie is/wordt vandaag de dag niet geconfronteerd met dementie binnen zijn familie en/of kennissenkring? Mensen jullie waren TOP, en ik kijk uit naar het boek, de CD en de geplande podcast.”

Annick:

“Het was een pareltje.  Heb ontzettend genoten. Ik vind het concept  ongelooflijk mooi en de wereld heeft dat nodig, niet ? Zalig zij die in de handen van uw vrouw vallen. Zo’n zachte en warme persoon en ik ken haar nog niet eens, ze maakt echt indruk, zeer puur; geen wonder dat ze zulk mooi werk verricht.  Ik was al langer fan van jouw muziek, van in den tijd van Lea Gilmore.  De muziek en de teksten zondag waren zooo mooi.  Dikke proficiat!!! Het was een BIJZONDERE avond.  Ik ben zo blij dat An haar droom heeft kunnen waarmaken.  Eddy en Patrick zet ik mee onder jullie zelfde noemer.  Bedankt voor zoveel moois ! “

Anna Van Ro:

“Waanzinnig goed, An. Jullie lieten me lachen en wenen, soms tegelijkertijd. Fantastische teksten en muziek. En regie natuurlijk. Gefeliciteerd!” 

Inge Seghers:

“Patrick stokpaardde op hilarische wijze om het geheel van zware verhalen met een vrolijke noot af te sluiten. Het was een ZEER mooie voorstelling en de humoristische accenten tussen de verhalen door waren echt wel nodig om het zware gevoel even te kunnen afschudden.”